ฝึกวิ่งขึ้นบันไดเสริมแรงขา นักเตะสมัครเล่นควรระวังอะไร

วิ่งบนพื้นราบหนึ่งรอบกับวิ่งขึ้นบันไดในระยะเวลาเท่ากัน ความรู้สึกที่ขาต่างกันชัดเจน พื้นราบเน้นความอึดของหัวใจและปอด ส่วนบันไดบังคับให้ต้นขา สะโพก และน่องยกน้ำหนักตัวขึ้นทุกก้าว จึงเหนื่อยเร็วกว่าและล้าเฉพาะจุดมากกว่า นี่คือเหตุผลที่นักเตะหลายคนชอบใช้บันไดเสริมแรงออกตัว และก็เป็นเหตุผลเดียวกันที่ทำให้มือใหม่เจ็บเข่าได้ง่าย

จุดที่คนมองข้ามบ่อยที่สุดคือขาลง การวิ่งลงบันไดทำให้เข่าต้องรับแรงกระแทกและเบรกน้ำหนักตัวทุกขั้น ถ้าเป้าหมายคือเสริมแรงขา ให้วิ่งขึ้นแล้วเดินลงช้าๆ จับราวไว้ ใช้ช่วงเดินลงเป็นเวลาพักไปในตัว

เรื่องสถานที่สำคัญไม่แพ้ท่าวิ่ง บันไดที่ดีสำหรับซ้อมควรมีราวจับ ขั้นสูงเท่ากันตลอด พื้นไม่ลื่น แสงสว่างพอ และไม่ใช่ทางที่คนเดินสวนไปมาตลอดเวลา บันไดหนีไฟในคอนโดหรือบันไดอัฒจันทร์สนามกีฬาเป็นตัวเลือกที่หลายคนใช้ ส่วนทางเดินขึ้นเขาตามแหล่งท่องเที่ยว เช่นเส้นทางเดินขึ้นพระนครคีรีที่เพชรบุรี เหมาะกับการเดินเที่ยวชมวิวไปด้วยออกกำลังไปด้วยมากกว่า ไม่ควรไปวิ่งซ้อมหนักท่ามกลางนักท่องเที่ยว

ก่อนเริ่มทุกครั้งต้องวอร์มให้ตัวอุ่นก่อน โดยเฉพาะช่วงเช้าที่อากาศเย็น ซึ่งหลักการคล้ายกับการปรับวอร์มอัปก่อนเตะบอลวันที่ลมหนาวมา เดินเร็วสักพัก แล้วค่อยเดินขึ้นบันไดช้าๆ หนึ่งรอบเพื่อให้ขาคุ้นกับจังหวะ

สัญญาณที่บอกว่าควรหยุดหรือลดความหนัก มีดังนี้

ถ้าเป็นตะคริวที่น่องบ่อยๆ ทั้งตอนซ้อมและตอนเตะจริง ลองเช็กด้วยว่าเกี่ยวกับการรัดสนับแข้งหรือเทปแน่นเกินไปหรือเปล่า และถ้าอาการปวดเข่าหรือหน้าแข้งไม่หายภายในไม่กี่วัน ควรไปพบแพทย์หรือนักกายภาพบำบัด

อีกเรื่องที่ควรรู้คือไม่ต้องใส่สนับแข้งตอนวิ่งบันได เพราะไม่มีการปะทะ แถมขอบสนับที่ขยับขึ้นลงทุกก้าวยังเสียดสีผิวโดยไม่จำเป็น ใครที่ผิวเป็นแผลจากขอบสนับแข้งครูดจนแสบอยู่แล้ว วันซ้อมบันไดคือวันที่ผิวได้พัก ใส่รองเท้าวิ่งที่หุ้มส้นกระชับ ห้ามใส่รองเท้าสตั๊ดเด็ดขาด เพราะปุ่มจะลื่นบนพื้นปูนหรือกระเบื้อง

ถ้ายังไม่เคยซ้อมแบบนี้มาก่อน ให้เริ่มจากการเดินขึ้นบันไดทีละขั้นให้ครบสองสามรอบหลังวอร์มอัป แล้วดูว่าวันรุ่งขึ้นขารู้สึกอย่างไร ถ้าไม่มีอาการเจ็บแปลกๆ ค่อยเปลี่ยนเป็นวิ่งเบาๆ ทีละขั้น และเว้นวันพักระหว่างวันซ้อม เก็บการวิ่งข้ามขั้นไว้ทีหลังเมื่อขาแข็งแรงพอแล้วเท่านั้น